Αυτή τη φορά το επεισόδιο δε θα μας πάει στα βουνά αλλά στην πόλη. Θα πάμε να πάρουμε έναν αστικό υπνάκο μέσα στην Πάτρα. Στην πραγματικότητα θα παίξει το ρόλο μιας παύσης σε μια μουσική φράση ενός πεντάγραμμου. Δε θα χρειαστεί να σηκωθούμε νωρίς ή να κάνουμε ποδήλατο ή να κουβαλήσουμε πολύ φαγητό ή να ντυθούμε βαριά ή να βρούμε μέρος να κοιμηθούμε ή να πάμε στην κορυφή. Απλά θα πάμε να νιώσουμε την εμπειρία του να κοιμάσαι στην αστική ύπαιθρο δίπλα στη θάλασσα. Και αυτό ίσως να προετοιμάσει την ατμόσφαιρα για την επόμενη μεγάλη εκδρομή ενώ θα ζούμε για λίγο την εμπειρία του να κοιμάσαι χωρίς στέγη ως μετανάστης/άστεγος (και ότι ερεθίσματα αυτό μπορεί να προκαλέσει).

Λοιπόν, ο χώρος που θα πάμε να κοιμηθούμε θα είναι στο τσιμεντένιο ψηλό στέγαστρο στο μόλο! Εκεί σχηματίζεται ένας πολύ βολικός χώρος (κόβει και τον αέρα το τοιχάκι που έχει γύρω γύρω) ο οποίος χωράει αρκετά άτομα και παρέχει όμορφη θέα στην πόλη και στην θάλασσα. Το μόνο σχετικά περίεργο στην ιστορία είναι να σκαρφαλώσει κανείς εκεί πάνω!





Οι ενδιαφερόμενοι να δηλώσουν το ενδιαφέρον τους εδώ.
Πληροφορίες στη συνέλευση ή εντός.




Υ.Γ.: Υπνωτικός Αστύαλος (αστύαλος - από τις ομηρικές λέξεις άστυ = πόλη και αλς = αλάτι, θάλασσα) είναι η περίεργη υπνωτική αίσθηση του να ακούς/μυρίζεις τη θάλασσα όταν βρίσκεσαι σε μια κατάσταση μέσα στην πόλη (συνηθισμένος στο καυσαέριο και στη βαβούρα) που δεν το περιμένεις (διαβάζεις στο γραφείο σου, οδηγείς στο αυτοκίνητό σου, κοιμάσαι στο κρεβάτι σου κλπ). Φυσικά, όπως τα υπόλοιπα, είναι εμπειρία ζωής και δεν έχει ξαναγίνει

+1

gia pote to lete?? giati to psino..

παρολο που οταν μου το ειπε απαντησα σιγα μην κοιμηθουμε και πανω στα περιπτερα της πλατειας γεωργιου νομιζω οτι θα εχει ενδιαφερον αυτος ο υπνος..οποτε δοκιμαστε το και ισως το καθιερωσουμε

Λυπάμαι παιδιά, δε ξέρω αν θα σας συνοδεύσω σε αυτό το εγχείρημα. Σε αυτά τα εγχειρήματα αναζητάω την έξοδο, την αναζωογόνηση, τη σκληραγώγηση, την ηρεμία και γενικά εμπειρίες που έχω στερηθεί λόγω του τρόπου ζωής μου.
Παρόλο που ιδέα του να δεις την πόλη σου κι απ' άλλη σκοπιά είναι κάτι που πάντα με ενδιαφέρει, την εμπειρία του να περνάς τη νύχτα έξω στη πόλη δεν την έχω στερηθεί καθόλου και συγκεκριμένα στην αλμύρα (τη γλίτσα) του μόλου .
Ισως ένα καλό σκηνικό να με ψήσει. Θα το σκεφτώ

Και για να συνεχίσω να το παίζω εμπειρία δηλώνω ευθαρσώς ότι ήμουν στη παρέα που πρωτοανέβασε ποδήλατο στο στέγαστρο του μόλου (αν θυμάμαι καλά όχι αυτο που δείχνει το βελακι στη φωτογραφία αλλά το άλλο στην αριστερή μεριά).

Αν και θα πρότεινα άλλη εποχή και άλλο καιρό για ύπνο στο ταρατσάκι, αν αποφασίσετε να πάτε τώρα πάρτε μια ψάθινη σκούπα και να 'στε προετοιμασμένοι για το τι θα βρείτε κει πάνω πριν στρώσετε

pandoheas έγραψε:

Με απλά λόγια η βασική ιδέα είναι ότι προγραμματίσεις κατα κάποιον τρόπο το μυαλό σου να αντικαταστήσει το είδωλο συγκεκριμένων εικόνων του φλοιού με άλλες της προτίμησή σου.

Για άλλη μία φορά το Πανδοχείο διέπρεψε, σε όλες του τις διαστάσεις!

pandoheas έγραψε:

Με απλά λόγια η βασική ιδέα είναι ότι προγραμματίσεις κατα κάποιον τρόπο το μυαλό σου να αντικαταστήσει το είδωλο συγκεκριμένων εικόνων του φλοιού με άλλες της προτίμησή σου. Φαντάζεστε να βγαίνεις έξω και αντί να βλέπεις ανθρώπους να βλέπεις γαλάζιες στρουθοκάμηλους;
Αυτο λέγεται NLP (Neuro Linguistic Programming) και στη πιο γενική του μορφή εμπεριέχει λιγο πολυ όλα αυτά που μας αναφέρει ο Πανδοχέας: υπνωτισμό, handshake interupt(διαφωνώ όμως με την εξήγηση που δόθηκε), αναπρογραμματισμό του τρόπου αντιληψης των πραγμάτων με βαση την επιθυμητο τρόπο που θέλει κανείς να βιώνει την κάθε εμπειρία του, αυτοολοκλήρωση και άλλα τετοια, με χυμους ψυχολογίας και λιγη πρέζα συγρονης επιστήμης. Συνηθως όσοι καταξιώθηκαν σε χώρο με τέτοια εκρηκτικά μίγματα ήταν πηγαία ευφυή ταλέντα ή απίστευτοι τσαρλατάνοι ή ακόμα καλύτερα και τα 2.
Πολύ ενδιαφέρουσα και συχνά επικίνδυνη τέχνη, σίγουρα παρεξηγημένη αλλά όχι άδικα.

Αυτό το σάββατο θα μπεί προστά το project "Υπνωτικός Αστύαλος". Όποιος ενδιαφέρεται ας ενημερώσει.

Τώρα ξαναδιαβάζω τι έχω γράψει στο ροζ κείμενο. Νομίζω πως όταν το έγραφα ήμουνα υπό την επήρεια των λιωμένων σοκολατών του Γρανάζη.